چه فکرهای بزرگی توی سرم داشتم ، حیف... امروز رفتم شرکت سابق ... همکارهای سابق زنگ زده بودن که شرکت دوباره داره راه می افته بیا صحبت کن با مدیر شرکت و برگرد دوباره سر کار ... رفتم صحبت کردم ، میشه دوباره برگشت، اما تردید دارم، یادمه ماه های آخری توی شرکت بودم خیلی اذیت شدم بخاطر بی پولی و نا امیدی ، حقوق نمیدادن ، هنوز هم بعد از دو سال طلبم رو ندادن، وقتی از شرکت اومدم بیرون کلی به خودم و توانایی هام امید داشتم دلم گرم بود به اینکه خدا هواسش به من هست...

29 سال و 11 ماه و 1 روز یا به عبارتی 10926 روز از تولد من گذشته و اگه در اثر سرطان و سکته و حادثه ای از دنیا نروم ، نهایتش 30 سال یعنی 10956 روز دیگه فرصت نفس کشیدن داشته باشم... مطمئنم در روزهایی که

میگن قبل از اینکه آرزو یا رویایی به ذهنتون برسه اول توانایی و استعداد رسیدن به اون در وجودتون قرار داده شده...

دو سه روزه میرم شرکت یکی از دوستان، اونجا قرار شده صبح ها کمک دست اونها باشم در زمینه های طراحی و وب و عصرا هم معمولاً وقتم برای خودمه اما چون لبتابم خراب شده و سیستم خودم رو بردم اونجا ، عصرا هم اونج

یه عالمه ایده و توانایی دارم اما نمیدونم کدوم یکی رو انجام بدم، شاید برای شما هم پیش اومده باشه، وقتی کارهای زیادی داشته باشید نتونید هیچ کاری انجام بدین.

میگن تا سه نشه ، بازی نشه ...
امیدوارم در سومین دهه ی زندگیم به اهدافم برسم

بیا به سال ها قبل برگردیم
به روزهایی که من نبودم
و در حقیقت
در سیاه چاله ی "نیستی" زندانی بودم
آن لحظه ای که ناگهان
خداوند خالق مهربان
من را به مهربانی اش
از نیستی در آورد و هستی بخشید

اکنون سی سال گذشته است
و من هنوز
به شکرانه ی این حیات روشن
آزادی ام را
تولدم را
بودنم را
و لحظه لحظه ی زندگی ام را
با تمام وجود دوست دارم

علی مرادی
سیزدهم خرداد ۹۷

امروز عصر شب شعر داشتیم

یک شاخه گنجشک

اولین شب شعر مشترک شاعران یزد انار و رفسنجان

پوسترش رو طراحی کرده بودم و یخورده هم به دوستان برای دکچر کمک داده بودم اما عصری نتونستم برم برای این مراسم که خیلی دوست داشتم بروم.

پارسال آزمون استخدامی داده بودم امسال یعنی چند روز پیش با انصراف و حذف رقبایی که داشتم من قبول شدم و مراحل گزینش و ... رو انجام دادم حالا منتظرم برای رفتن به دوره ها...و بعدش باید در هنرستان مشغول بشم.